این روزها احساس خستگی زیادی می کنم. نمی دانم چرا؟

خواندن این داستان باعث شد کمی به گذشته های دور برگردم و ...

گلی سرخ برای محبوبم

داستان زیر را یکی از دوستان به من داد. ضمن تشکر از ایشان منتشر میشود:

“جان بلا نکارد” از روي نيکمت برخاست . لباس ارتشي اش را مرتب کرد وبه تماشاي انبوه جمعيت که راه خود را از ميان ايستگاه بزرگ مرکزي پيش مي گرفتند مشغول شد.
او به دنبال دختري مي گشت که چهره او را هرگز نديده بود اما قلبش را مي شناخت دختري با يک گل سرخ .از سيزده ماه پيش دلبستگي اش به او آغاز شده بود. از يک کتابخانه مرکزي فلوريدا با برداشتن کتابي از قفسه ناگهان خود را شيفته و مسحور يافته بود. اما نه شيفته کلمات کتاب بلکه شيفته يادداشت هايي با مداد که در حاشيه صفحات آن به چشم مي خورد. دست خطي لطيف از ذهني هشيار و درون بين و باطني ژرف داشت. در صفحه اول “جان” توانست نام صاحب کتاب را بيابد :دوشيزه هاليس مي نل” .

عملیات بیت المقدس بود.
فرمانده تانک از پریسکوپ نگاهی به مقابل انداخت ، تانک دشمن حالا در تیررس مستقیم او قرار داشت. معطل نکرد و به توپچی دستور آتش داد. توپچی شلیک کرد و برجک تانک دشمن چون پر کاهی به هوا پرتاب و تانک دشمن منفجرشد. فریاد تکبیر خدمه تانک بلند شد. این شادی دیری نپایید چرا که ناگهان موجی قوی آنها را در برگرفت. فرمانده فقط فرصت کرد بی اختیار خود را از بالای برجک بیرون بکشد ، بدنه فولادی تانک چنان گداخته بود که دستانش سوخت. صدای فریاد دردناک و جگرسوز "سوختم ، سوختم" خدمه شنیده می شد.

دیگر فرصتی نبود، باید می پرید.

در همین لحظه تیربارچی یک تانک دشمن فرمانده را هدف گرفت ، گلوله ای به فرمانده اصابت کرد و او فقط توانست کمرش را بگیرد و بیهوش بر زمین افتاد.

و تانک منفجر شد.

بابا خسته شدم اینقدر زور زدم تا خاطرات سربازی رو بنویسم. فعلا یک آرشیو کامل از دوران آموزشی رو ویرایش کردم که به زودی هر چند روز یک بار پست می کنم.

و اما الان که دارم این مطلب رو می نویسم یکی از رفقا یک جک فرستاده بود به ایمیلم دیدم بد نیست شما هم بخونید.